De verbindende kracht van kunst boeide Carmen Willems al van kinds af. Op aanraden van haar vader koos ze echter voor een ‘serieuze studie’: economie. Maar cultuur bleef een passie én plan in haar leven. Van een thesis over kunstsponsoring over een job bij een bouwbedrijf dat hoofdsponsor was van Antwerpen 93, tot ze in 1995 écht in de culturele sector dook: ze werd algemeen directeur van het Gallo-Romeins Museum in Tongeren. Carmen Willems slaagde erin om het museum op de kaart te zetten. En hetzelfde doet ze sinds 2017 voor het KMSKA.
Als algemeen directeur ben ik in feite de initiator van cultureel ondernemerschap. Ik ben zelf wat minder met het zuiver administratieve bezig en werk vooral op overkoepelend niveau: programmatie, expo’s, klantvriendelijkheid, fundraising, storytelling, … En zo heb ik het graag.” Samen met haar 148-koppig team tilde ze het museum naar een hoger niveau. Met jaarlijks meer dan een half miljoen bezoekers als resultaat.
Trots?
“Nog meer dan op dat hoge bezoekersaantal, ben ik trots op het feit dat het KMSKA een museum is voor iedereen: leeftijd, kleur en herkomst spelen geen rol. Dat bereiken we dankzij een gevarieerd aanbod en veel aandacht voor dialoog en participatie. We doen het heel goed, maar we willen blijven groeien. Hopelijk krijgen we de kans van de overheid om nog meer internationale toptentoonstellingen aan ons palmares toe te voegen, zodat we een nog internationaler publiek kunnen bereiken.”
Stercktes?
“Ik heb een zeer positieve ingesteldheid en dat enthousiasme probeer ik goed over te brengen op het team. Met ouder te worden, ben ik ook een grotere verbinder geworden en heb ik meer geduld gekregen. Je sterktes uitvergroten en je zwaktes erkennen en leren aanvaarden, dat pas ik toe op mezelf én mijn team. Ik wijs wel – op een respectvolle manier – op dingen die niet goed zijn, om eruit te leren, maar ik geef vooral het vertrouwen aan mijn collega’s om te groeien in hun sterktes.”
Je mist 100% van de kansen die je nooit grijpt.
Werkpunten?
“Net in mijn optimisme kan ik soms te snel gaan en niet voldoende omkijken om te zien of iedereen wel mee wil en kan. Ik heb ontzettend veel ideeën, en dat kan intimiderend overkomen voor anderen. Want dan begin ik te ‘hollen’. Gelukkig besef ik dat de laatste jaren op tijd en heb ik geleerd om soms even op de rem te gaan staan en te luisteren naar de bedenkingen van anderen.”
Sterck voorbeeld?
“Ik kan niet één persoon noemen, om de simpele reden dat zoveel mensen me inspireren. Ik heb het geluk om een boeiende job te hebben, met veel lokale en internationale contacten. Als ik mensen met passie voor hun vak ontmoet, maak ik dan ook graag tijd om hen te vragen hoe zij dingen aanpakken, hoe zij een evenwicht behouden tussen werk en privé, … Ik haal uit al die gesprekken veel elementen die ik meeneem in alles wat ik doe.”
Tips voor starters?
“Durf groots te dromen. Denk niet te klein. Dat leerde ik bij mijn eerste job van de CEO van Interbuild, iemand die echt lef toonde in ondernemerschap. Die visie heeft me erg geholpen in mijn carrière: ik leerde dat je niet enkel naar de gevaren en valkuilen moet kijken, en dat je niet moet blijven piekeren over wat gebeurd is. Dat slorpt veel energie op en je verandert er niets mee. Verder vind ik het ook belangrijk om successen te vieren met het hele team. Op een openingsfeest bijvoorbeeld moet je niet besparen. Want dit is je kans om je dankbaarheid te tonen naar iedereen die eraan heeft meegewerkt én om je organisatie in de kijker te zetten.”